Τετάρτη, 17 Απριλίου 2019

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ
Στις 17 Απριλιου 1908 δημοσιευθηκε στην εφημεριδα της κυβερνησεως ο νομος για την προσληψη τηλεφωνητριων στα τηλεφωνικα κεντρα του κρατους (ΤΤΤ)
Η φωτο προερχεται απο το Υπεραστικο τηλεφωνικο κεντρο Πατρας 1964)

Κοινοποιήστε το στο Facebook

Κυριακή, 7 Απριλίου 2019

Το Τραμ στην Πάτρα

Η Πάτρα είναι η πρώτη Ελληνική πόλη που απόκτησε Τραμ ,το 1902.




Τα εγκαίνια έγιναν από τον Δήμαρχο  Δημ.Βότση στις 7 Απριλίου ,Κυριακή των Βαΐων του 1902.
Αρχιμηχανικός των τροχιοδρόμων Πατρών ηταν ο Ιωαν.Διπλαρόπουλος.
Το Τραμ ξεκινούσε από τον Αγ. Διονύσιο ,προς  την Αγ. Ανδρέου ,Γούναρη αριστερά ,Αγ.Γεωργίου αριστερά ,Γερμανού δεξιά και έφτανε στα Ταμπάχανα.
Στην διασταύρωση Γούναρη υπήρχε διακλάδωση γραμμής προς τις Ιτιές δια μέσω της Αγ.Ανδρέου ,μπροστά από τον Ι.Ν. και ευθεία μετά για τις Ιτιές (περίπου 5 χλμ.).
Το εργοστάσιο,όπως ονομαζόταν ,ο χώρος επισκευής και συντηρήσεως των τραμ βρισκόταν στην  σημερινή περίπου θέση του κτηρίου της ΔΕΗ στην Ακτή Δυμαίων.
Πολλές κάρτες απεικονίζουν το Τραμ και την πορεία του στην πόλη και είναι από τις πιο σπάνιες και αναζητούνται επίμονα από συλλέκτες σε όλο τον κόσμο....δείτε μερικές από αυτές από την συλλογή μου και από την συλλογή του φίλου και συλλέκτη Δημ.Μπέλλα ,επίσης ο συμπολίτης μας συλλέκτης Βασ.Ζαφειρόπουλος έχει εκδώσει ημερολόγιο με το τραμ της Πάτρας το 2007 με εξαιρετικές και σπανιότατες φωτογραφίες.

Κοινοποιήστε το στο Facebook

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος....σαν σημερα

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος (1541 – 7 Απριλίου 1614), γνωστός επίσης με τo ισπανικό προσωνύμιο El Greco, δηλαδή Ο Έλληνας, ήταν Kρητικός ζωγράφοςγλύπτης και αρχιτέκτονας της Ισπανικής Αναγέννησης. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του μακριά από την πατρίδα του, δημιουργώντας το κύριο σώμα του έργου του στην Ιταλία και στην Ισπανία. Εκπαιδεύτηκε αρχικά ως αγιογράφος στην Κρήτη, που αποτελούσε τότε τμήμα της ενετικής επικράτειας, και αργότερα ταξίδεψε στη Βενετία. Στην Ιταλία επηρεάστηκε από τους μεγαλύτερους δασκάλους της ιταλικής τέχνης, όπως τον Τιντορέττο και τον Τιτσιάνο, του οποίου υπήρξε μαθητής, υιοθετώντας στοιχεία από τον μανιερισμό. Το 1577 εγκαταστάθηκε στο Τολέδο, όπου έζησε μέχρι το τέλος της ζωής του και ολοκλήρωσε ορισμένα από τα πιο γνωστά έργα του.
Κοινοποιήστε το στο Facebook

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2019

Θερινή Ωρα ...Στον Επόμενο τόνο.....

Ξημερώματα Κυριακής μην ξεχάσετε να γυρίσετε τους δείκτες των ρολογιών σας μια ώρα μπροστά.

Από 31 Μαρτίου εφαρμόζεται πανευρωπαϊκά η θερινή ώρα και στις 03:00 τα μεσάνυχτα μετακινούμε κατά μια ώρα τους δείκτες να δείχνουν 04:00.

Για όσους το ξεχάσουν ας συμβουλευτούν το 14844
για την ακριβή ώρα Ελλάδος κάθε στιγμή.


Απο το http://www.telecompatras.blogspot.com

Δευτέρα, 11 Μαρτίου 2019

Χαρταετοί....κι' αστέρια

Ο χαρταετός, η χιλιόχρωμη χαρά των μικρών και μεγάλων στο πανηγύρι της Καθαρής Δευτέρας, δεν είναι απλώς ένα ακόμα παιχνίδι, που ίπταται στον αέρα εδώ και χιλιάδες χρόνια. Το πέταγμά του στα ύψη και ο χορός του με τον άνεμο, ψηλά στον καταγάλανο ουρανό, δεν υποδηλώνει παρά την ανάταση και την κάθαρση της ψυχής μετά το διονυσιακό ξεφάντωμα της Αποκριάς. Μολονότι ο χαρταετός πρωταγωνιστεί στα Κούλουμα, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι πατρίδα του είναι η μακρινή Ανατολή.
Η ιστορία των χαρταετών... των ουράνιων χορευτών
Ο χαρταετός φαίνεται να άνοιξε για πρώτη φορά τα πολύχρωμα εύθραυστα φτερά του περίπου στα 1000 π. Χ., και έκτοτε δεν έπαψε να χρωματίζει με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο τον ουράνιο θόλο, από την Ανατολή έως τη Δύση.
Από την Κίνα, φτιαγμένος από μετάξι και μπαμπού, με τη μορφή του δράκου που ήταν ιερό, θεϊκό σύμβολο, αντικείμενο θαυμασμού και λατρείας για τον λαό, πέταξε μακριά.
Πέταξε στην Κορέα κι από εκεί στην Ινδονησία και τη Μαλαισία, για να φτάσει στην Ιαπωνία, όπου εμπλουτίστηκε με περισσότερο έντονα χρώματα και πήρε τη μορφή των αυστηρών Σαμουράι. Στη Βόρεια Ινδία, εδώ και χιλιάδες χρόνια, οι αιθέριοι χορευτές υποδέχονται την άνοιξη, σε γιορτές που έχουν τις ρίζες τους στην ινδουιστική μυθολογία.
Τον 4ο π.Χ. αι., στην αρχαία Ελλάδα, σύμφωνα με τις πηγές, ο αρχιμηχανικός Αρχύτας του Τάραντος χρησιμοποίησε στην αεροδυναμική του τον αϊτό.

Πέμπτη, 28 Φεβρουαρίου 2019

Η Εφημερίς της Κυβερνήσεως ....σαν σήμερα

Η Εφημερίς της Κυβερνήσεως αποτελεί το μόνο κατά το Σύνταγμα επίσημο και υποχρεωτικό μέσο δημοσιοποίησης των νομικών πράξεων των οργάνων της Ελληνικής Δημοκρατίας, καθώς και των νομικών προσώπων δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου, δια της οποίας αποκτούν ισχύ. Η Εφημερίς της Κυβερνήσεως άρχισε να εκδίδεται στις 28 Φεβρουαρίου 1833 (νέο ημερολόγιο) . Η Εφημερίς της Κυβερνήσεως ιδρύθηκε με το Βασιλικό Διάταγμα αριθ. 2 της 1/13 Φεβρουαρίου 1833 και αποτελεί μια από τις πρώτες νομοθετικές πρωτοβουλίες της Αντιβασιλείας του Όθωνα. Το εν λόγω Βασιλικό Διάταγμα δημοσιεύθηκε στο υπ’ αριθ. 1 φύλλο της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ.) στις 16/28 Φεβρουαρίου 1833 και ειδικότερα στο άρθρο 1 ανέφερε:
«Όλοι οι φέροντες την ημετέραν υπογραφήν νόμοι και διατάγματα, όλαι αι δημοσιότητος χρήζουσαι διατάξεις και διακηρύξεις των ημετέρων υπουργείων, έτι δε αι περί διορισμών και προβιβασμών εις τας δημοσίους υπηρεσίας, και αι περί παραιτήσεων ειδοποιήσεις, θέλουν δημοσιεύεσθαι του λοιπού δια μιας επισήμου εφημερίδος, ήτις θέλει φέρει το όνομα Εφημερίς της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος, και εκδίδεσθαι υπό την εφορίαν του ημετέρου επί των Εσωτερικών Γραμματέως της Επικρατείας».
Η Εφημερίς της Κυβερνήσεως του Βασιλείου της Ελλάδος μέχρι τις 5 Νοεμβρίου 1834 (αριθ. φύλλου 40) εκδιδόταν στο Ναύπλιο, ενώ από τις 21 Δεκεμβρίου 1834, μετά τη μεταφορά της πρωτεύουσας του νεοσύστατου Ελληνικού κράτους, συνέχισε η έκδοσή της στην Αθήνα, όπου και εξακολουθεί να εκδίδεται από το πρώην Βασιλικό και ήδη Εθνικό Τυπογραφείο αδιαλείπτως μέχρι σήμερα. Ο επίσημος τίτλος της σήμερα είναι Εφημερίς της Κυβερνήσεως της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Από την πρώτη ημέρα της έκδοσής της στις 16/28 Φεβρουαρίου 1833 και μέχρι τον Ιούνιο του 1835, δηλαδή κατά τη διάρκεια της Αντιβασιλείας, η τότε Εφημερίς της Κυβέρνησης του Βασιλείου της Ελλάδος εκδιδόταν δίγλωσση. Κάθε σελίδα περιελάμβανε δύο στήλες, η αριστερή στήλη ήταν γραμμένη στην ελληνική και η δεξιά στη γερμανική γλώσσα. Και τα δύο κείμενα είχαν την αυτή ισχύ.
Οι διπλες ημερομηνιες αναφερονται στο Ιουλιανο  και σημερινο Γρηγοριανο ημερολογιο.

Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2019

Κωστης Παλαμας.....σαν σημερα


27 ΦΕΒΡ. 1943 - Πεθαίνει ο εθνικός ποιητής Κωστής Παλαμάς. Η κηδεία του έγινε την επομένη και με την συμμετοχή χιλιάδων Αθηναίων μετατράπηκε σε μεγαλειώδη εκδήλωση εθνικής αντίστασης, παρά την ισχυρή παρουσία των κατοχικών δυνάμεων. Ο Άγγελος Σικελιανός απαγγέλλει «Ηχήστε οι σάλπιγγες» και ο λαός ψάλλει με ενθουσιασμό τον Εθνικό Ύμνο.
Γεννήθηκε στην Πάτρα το 1859 από γονείς που κατάγονταν από το Μεσολόγγι

Γιάννης Κεφαλληνός

Ο Γιάννης Κεφαλληνός (Αλεξάνδρεια Αιγύπτου, 12 Ιουλίου 1894 – Αθήνα, 27 Φεβρουαρίου 1957), γνωστός και ως Jean Kefalinos, ήταν διακεκριμένος έλληνας χαράκτης, σχεδιαστής βιβλίων και καθηγητής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.
Κατά την περίοδο 1914–1918 επέστρεψε στην Αλεξάνδρεια για να μείνει μακριά από την δίνη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Κατά την περίοδο αυτή δημιούργησε και τα πρώτα του χαρακτικά για το σατυρικό περιοδικό Μάσκα (1918).
Το 1930 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και το 1931 ανέλαβε το Εργαστήριο Χαρακτικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών. Στο Εργαστήριο του, το οποίο ήταν μία όαση δημιουργική και δημοκρατική σε δύσκολους καιρούς, φοίτησαν μεγάλοι κατοπινοί έλληνες χαράκτες όπως η Βάσω Κατράκη, ο Κώστας Γραμματόπουλος, ο Τάσσος (Αλεβίζος), ο Γιάννης Μόραλης, ο Γιώργος Βαρλάμος, ο Τηλέμαχος Κάνθος και άλλοι πολλοί.
Αν και δεδηλωμένος ειρηνιστής, με την κήρυξη του πολέμου του 1940, ο Κεφαλληνός έθεσε το Εργαστήριό του και τους μαθητές του στην υπηρεσία της μαχόμενης Ελλάδας εκδίδοντας αφίσες με πατριωτικό/προπαγανδιστικό περιεχόμενο. Το 1943 συνελήφθη και φυλακίστηκε, επειδή τρεις ξυλογραφίες του με θέμα την πείνα, τις οποίες παρουσίασε στην Γ΄ Καλλιτεχνική Επαγγελματική Έκθεση, ενόχλησαν τις ιταλικές Αρχές κατοχής. Αργότερα τάχθηκε ανοιχτά υπέρ του αγώνα της Κύπρου για ανεξαρτησία από τους Βρετανούς.
Κατά την περίοδο 1950–1954 ασχολήθηκε με τον σχεδιασμό γραμματοσήμων για λογαριασμό των ΕΛΤΑ. Σχεδίασε επίσης μία γραμματοσειρά με την επωνυμία Θεόκριτος για την έκδοση του λευκώματος Δέκα λευκαί λήκυθοι του Μουσείου Αθηνών (1956).
Από το 1954 μέχρι τον θάνατό του (1957) διετέλεσε διευθυντής της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών.